Tuesday, July 8, 2014

Her er nokre bilete frå fjellturen vår langs Lysefjorden for eit par veker sidan. Vi tok båten frå Lauvvik og heilt inn i Lysebotn. Frå båten såg vi dei flotte, bratte fjella som stupte rett ned i fjorden. Litt av eit syn! Vi køyrde jo sjølvsagt også forbi Preikestolen og såg alle turistane kike ned på oss.

Frå Lysebotn fekk vi skyss opp den svingete vegen til Ørneredet på Øygardsstøl, der fotturen vår tok til kl 1600. (For framtidige turistar som tek same ruta: ikkje bjynd å gå klokka 16.) Det første som møtte oss var ein knallhard klatretur opp Kjeragfjellet med full oppakking. Puh! Men ÅH, for ein utsikt!

Vidare gjekk turen langs Låtervikvatnet (der Camelbak-flaska mi framleis ligg og duppar…), og vidare på nydelege stiar opp på Kvernafjellet og til Troppekosknuten før 900 høgdemeter skulle bli til 0.

Nede i Flørli møtte vi den raraste plassen og dei merkelegaste folka vi nokon tid har sett. Det var koselig altså, men så rart som vi aldri før opplevd. Ein gamal, nedlagd kraftstasjon som i dag var ein forlatt vandrarheim som stod open men uten bemanning av med laken over møblane, ein ny kraftstasjon med kraftmenn og -kvinner som berre jobba inne i fjellet, og ei lita samling med hus der det utelukkande budde polakkmenn og fillipinske damer pluss nokre gamle seglskuter med tilsvarande gamle eigarar. Det hadde egna seg med ein dokumentar om Flørli no, men då vi var der var vi so dausletne at det berre var grønnsakssuppa som fekk noko særleg merksemd. La fantasien fantasere, så skjønnar du korleis det var.

Vi hadde ein vanvittig fin og koseleg tur. Skulle hatt ein dag til på ruta, men det får bli neste gong. Adjøss!

Foto: http://frossentid.com

/ Some pics from our adventures in the mountains of Lysefjord in Norway a couple of weeks back.

Tuesday, June 24, 2014 Friday, May 2, 2014

Å Vestland, Vestland! No er vi i gong med dei arkeologiske undersøkingane langs Jølstravatnet. Her er det 24 lokalitetar og spanande arkeologi som ventar. Vi bur i eit bestemorhus langs vegen og blir verande her til ut i august. Om du køyrer forbi på E39 ser du oss nok der.

Monday, April 21, 2014

Spurtande småduer i Keukenhof. Søte!

Thursday, April 17, 2014

Ein påskedag i Keukenhof Gardens.

Thursday, March 13, 2014

I det siste har det vore heilt utruleg varmt i veiret og nesten ikkje ei sky på himmelen. Vi har difor fått brukt friperiodane til Eivind på kjekke utflukter. Sykkelveskene våre har blitt stappa fulle av juice, kjeks og kamera og turane har mellom anna gått til La Trappe-bryggeriet og De Loonse en Drunense Duinen, begge ligg ein del kilometer i kvar si retning utanfor Tilburg.

Sistnemnde er det største flygesandsområdet i Vest-Europa, og skal visstnok ein gong i tida ha dekka over ein heil landsby med sanddyner. I dag er området eit naturreservat. Vi følte at vi var i ein ørken. Over oss flaug store ørner (eller haukar, kanskje gribbar om ein fantaserer litt), og vi møtte på cowboyar lags vår veg. Eg såg iallefall for meg at dei kunne vore cowboyar. Det var vanlege folk til hest, altså. Inni hovudet mitt spelte vesternmusikk. Det var ei spesiell oppleving.

Det som er fint med nederland er at ein treng ikkje sykle så mange minutt unna heimen før ein oppdagar noko nytt. Anten det er sjarmerande gårdar med stråtak, vindmøller, monstermaster eller kloster. Og så er byen der også, ikkje så langt unna. Eg elskar å oppdage nye område, og eg elskar at det er sommar i mars. (Men eg saknar Noreg også.)

Wednesday, March 5, 2014
Påskeliljehav utanfor heimen

Påskeliljehav utanfor heimen

Tuesday, February 18, 2014

Tilburg i februar. Nyter veiret og varmen og byen.

Wednesday, January 15, 2014

Utrecht i dag. For ein koseleg by! Her grev dei ut eit område ved domkyrkja som skal bli nytt skattkammer. Publikum kan få ein innblikk, eller nedblikk (maaange meter kulturlag!), i utgravinga gjennom små vindu i teltveggen. Utrulig spanande å få sjå.

Tuesday, January 7, 2014

2014

No når januar er kome godt i gang kan ein ikkje gjere anna enn å spør seg om kva dei neste 12 månadane vil bringe. Eg har alltid brukt å ha ein plan for kva som skal skje framover; kalenderen plar vere full av forelesingar, korøvingar, dansetimar, møter og seminar og reiser og ja… stappfull. Men kva med i år? Kva skal eg fylle sidene med?

Jamvel om eg har budd her i ein månad allereie, verkar alt plutseleg heilt nytt. Dei fyrste vekene her har flydd forbi utan at eg har tenkt på det. Eg legg skulda på jule- og innflyttingskøyret. Plutseleg er eg vaken, ei veke ut i januar. Eg møter året ein heilt annan stad enn vanleg, både fysisk og mentalt. Eg er plutseleg i Nederland. Det er flatt. Eg er ikkje student lengre. Eg syng ikkje i kor. Eg pratar ikkje språket. Eg har ikkje fast inntekt, verken i form av studielån eller ærleg tente euroar. Dette plar vere grunn nok til totalpanikk i min kontrollfrik av ein hjerne.

Å halde på nyttårsforsett har eg aldri vore flink til. Difor vil eg ikkje skrive opp “trene” og “slanke seg” og “ta oppvasken rett etter middag” og “rydde heimen jamnleg” i ei punktliste, sjølv om dette er ting som eg heilt sikkert burde gjere. No når eg liksom har fått ein ny start her nede vil eg i staden nytte høvet til å sette langsiktige mål. Kanskje er dei små og ubetydelege i det store og heile, men mål er dei iallefall. Så kan dei hjelpe meg å fylle opp kalenderen med gjeremål, og kanskje til og med fylle portemonéen med myntar og lappar.

Inkludert i desse måla er mellom anna å lære meg nederlandsk. Det må i det minste vere bra nok til å samtale med folk utan å kjenne meg som ein megadust, og å sleppe å stamme “eh… English, please” kvar gong dama på butikken seier kva eg må betale. Dessutan hadde det vore greit å forstå bruksanvisninga på rispakken og skilta langs sykkelvegen.

Eg har også tenkt å få sett meg litt rundt medan eg er her. Vi har allereie vore i Amsterdam ein dag, og dit vil eg gjerne attende med litt meir tid. Så kunne eg tenkt meg ein liten helgetur til Paris og ein aldri så liten til London. Og kanskje vert det ein liten tur til sørlegaste Frankrike. Innanfor Nederland står Maastricht og Nijmegen høgt på ynskjelista. Alle desse turane er kortare enn nattbussen Trondheim - Byrkjelo, så eg satsar på at eg får det til.

Elles har eg eit par skriveprosjekt på gang som eg tenkjer å bruke mykje tid på framover. Og kanskje eit par viktige møter. Og ein stabel bøker eg vil lese. Og ein blogg å oppretthalde. Så vil eg også bruke året på å knyte nye kontaktar, og få delta på utgravingar enten her eller der.

Sjå der ja! Dette vart jo ei slags liste. Eg gler meg til å ta til på ho. Håpar de vil henge med.